1
00:00:13,888 --> 00:00:16,933
ความรักที่เหนียวแน่นของเรา
2
00:00:37,704 --> 00:00:39,706
มันอาจเป็นความทรงจำไม่ใช่ความฝัน
3
00:00:43,501 --> 00:00:45,378
ถ้าจางแทฮาเป็นนักเลงจริงๆ
4
00:00:46,796 --> 00:00:48,256
นี่อาจเช่นกัน
5
00:00:48,923 --> 00:00:51,217
มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับเขา
6
00:00:53,053 --> 00:00:56,597
คุณยังทำลายชีวิตตัวเองไม่พอเหรอ?
ด้วยความรุนแรงแล้ว?
7
00:00:56,598 --> 00:01:00,601
ตอนนี้คุณต้องการลากพิลซึง
ลงนรกที่ลุกเป็นไฟกับคุณเหรอ?
8
00:01:00,602 --> 00:01:01,727
ไม่ใช่ลูกชายของฉัน
9
00:01:01,728 --> 00:01:03,437
ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณ!
10
00:01:03,438 --> 00:01:04,522
นางแป้ง!
11
00:01:05,815 --> 00:01:07,567
ไม่ว่าคุณจะโกรธแค่ไหน
12
00:01:08,651 --> 00:01:11,446
มีบางอย่างที่คุณไม่ได้พูด
13
00:01:12,197 --> 00:01:13,363
ทุกสิ่งทุกอย่างนอกเหนือจากนี้
14
00:01:13,364 --> 00:01:16,451
คุณจะทำเช่นนี้ได้อย่างไรเมื่อคุณรู้
ทำไมแทฮาถึงเดินไปทางนั้น?
15
00:01:18,411 --> 00:01:21,289
ฉันก็จะไม่ทนเช่นกัน
และดูลูกของฉันได้รับบาดเจ็บ
16
00:01:22,499 --> 00:01:25,542
ฉันขอโทษที่เราไม่ได้บอกคุณเร็วกว่านี้
เกี่ยวกับ พิลซึง
17
00:01:25,543 --> 00:01:28,546
แต่ถ้าคุณอยากจะตำหนิหรือฟ้องใครก็ตาม
ตำหนิฉันหัวหน้าโค้ช
18
00:01:29,172 --> 00:01:31,633
อย่าเอามันออกไปแทฮา!
19
00:01:38,181 --> 00:01:39,015
คุณพูดถูก.
20
00:01:39,516 --> 00:01:42,351
ฉันไปไกลเกินไป
21
00:01:42,352 --> 00:01:46,480
ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้
สิ่งที่คุณเคยผ่านมา
22
00:01:46,481 --> 00:01:49,191
ฉันเพิ่งเสียอารมณ์
ด้วยความเป็นห่วงลูกชายของฉัน
23
00:01:49,192 --> 00:01:52,319
และฉันรู้ว่าไม่ใช่นักมวยทุกคน
กลายเป็นพวกอันธพาล
24
00:01:52,320 --> 00:01:55,531
แต่มันง่ายกว่าที่จะตกหลุมรักคนพวกนั้น
มากกว่างานอื่นๆ
25
00:01:55,532 --> 00:02:00,703
ฉันกลัวว่าพวกฟังก์พวกนั้น
อาจจะเริ่มสบตาลูกของฉัน
26
00:02:01,412 --> 00:02:04,289
คุณแม่แบบไหนถึงจะอยากได้แบบนั้น?
27
00:02:04,290 --> 00:02:08,503
โปรดพยายามเข้าใจฉันที แทฮา
28
00:02:12,590 --> 00:02:14,007
ไปกันเลย มาเร็ว.
29
00:02:14,008 --> 00:02:15,008
รอก่อนนะแม่
30
00:02:15,009 --> 00:02:16,135
โอ้ปิดมัน
31
00:02:16,136 --> 00:02:17,595
แม่ได้โปรด
32
00:02:43,371 --> 00:02:44,414
นางสาวโก
33
00:02:48,001 --> 00:02:48,917
นางสาวโก
34
00:02:48,918 --> 00:02:50,712
ว้าว! เฮ้ อะไรนะ?
35
00:02:54,090 --> 00:02:55,716
คุณทำให้ฉันกลัว
36
00:02:55,717 --> 00:02:57,135
คุณไม่เห็นฉันเหรอ?
37
00:03:03,558 --> 00:03:04,559
คุณสบายดีไหม?
38
00:03:17,530 --> 00:03:18,448
คุณ…
39
00:03:20,909 --> 00:03:21,784
โอเค?
40
00:03:23,786 --> 00:03:26,998
คุณก็รู้ว่าฉันสามารถโจมตีได้
ฉันแค่เป็นห่วงพิลซึง
41
00:03:28,625 --> 00:03:30,627
อะไรนะ คุณคิดว่าเขาล้มง่ายเหรอ?
42
00:03:31,336 --> 00:03:35,465
เขาคงกำลังทะเลาะกับแม่อยู่
ไปหลายรอบ
43
00:03:42,472 --> 00:03:43,306
อยากดื่มไหม?
44
00:03:52,065 --> 00:03:52,899
ฉันควรจะกลับบ้าน
45
00:03:55,902 --> 00:03:56,736
เอาล่ะ.
46
00:03:57,570 --> 00:04:01,032
เป็นเรื่องดีที่คุณมีคนที่บ้าน
ในวันเช่นนี้
47
00:04:01,991 --> 00:04:03,701
ความอบอุ่นของการมีคนอยู่ที่บ้าน
48
00:04:04,744 --> 00:04:06,120
มันสร้างความแตกต่าง
49
00:04:08,706 --> 00:04:09,540
ฉันจะไป.
50
00:04:19,008 --> 00:04:22,135
เช้านี้มีพิธี
สำหรับโครงการพัฒนาอิรังดง
51
00:04:22,136 --> 00:04:26,849
เข้าร่วมโดยเจ้าหน้าที่เมืองคังจู
และตัวแทนของบริษัท Mirae Eden
52
00:04:27,350 --> 00:04:31,478
{\an8}โครงการนี้เป็นความพยายามร่วมกันระหว่าง
เมืองคังจูและบริษัทมิแรอีเดน
53
00:04:31,479 --> 00:04:36,025
และแผนจะเสร็จสมบูรณ์
การพัฒนาในสามระยะภายในปี 2572
54
00:04:36,526 --> 00:04:39,611
แม้ว่าพิมพ์เขียวสำหรับโครงการนี้
ถูกนำเสนอในปี 2020
55
00:04:39,612 --> 00:04:43,824
มันถูกหยุดลงอย่างมีประสิทธิภาพ
เนื่องจากการชะลอตัวของตลาดอสังหาริมทรัพย์
56
00:04:43,825 --> 00:04:46,201
แต่เมื่อต้นปีนี้
พื้นที่พัฒนาคือ…
57
00:04:46,202 --> 00:04:47,453
โก อึนเซ.
58
00:04:51,374 --> 00:04:54,002
ดื่มสิ่งนี้ มันจะช่วยให้คุณสงบสติอารมณ์ได้
59
00:05:03,720 --> 00:05:05,763
คุณยังไม่เชื่อแทฮาอีกเหรอ?
60
00:05:17,650 --> 00:05:18,901
ฉันเชื่อเขา
61
00:05:20,236 --> 00:05:21,195
นิดหน่อย
62
00:05:23,865 --> 00:05:26,366
ท่ามกลางสถานการณ์ที่ไร้สาระนี้
63
00:05:26,367 --> 00:05:27,577
มีช่วงเวลาหนึ่ง
64
00:05:28,286 --> 00:05:30,621
เมื่อเขาดูจริงใจ
65
00:05:31,539 --> 00:05:33,166
ขอโทษที่ฉันแสดงออกไม่ดี
66
00:05:33,750 --> 00:05:36,169
คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฉันเคยชอบ
67
00:05:37,587 --> 00:05:39,922
ฉันก็เลยไม่รู้จริงๆ ว่าต้องทำอย่างไร
68
00:05:41,507 --> 00:05:43,968
เขาไม่ใช่คนในอุดมคติของฉันเลย
69
00:05:44,886 --> 00:05:47,846
แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เหมือน
คนไม่ดีอย่างใดอย่างหนึ่ง
70
00:05:47,847 --> 00:05:50,058
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอสวยขนาดนี้
71
00:05:57,190 --> 00:05:59,567
แต่ปรากฎว่าเขาเป็นอันธพาล
72
00:06:00,276 --> 00:06:03,029
และทุกสิ่งที่เขาพูดกับฉันเป็นเรื่องโกหก
73
00:06:03,529 --> 00:06:06,490
เห็นได้ชัดว่าฉันไม่ได้ชื่อโกอึนเซด้วยซ้ำ
74
00:06:06,491 --> 00:06:07,533
โก จีวอน.
75
00:06:08,117 --> 00:06:08,951
ขอโทษ?
76
00:06:12,663 --> 00:06:15,123
ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน
ตั้งคำถามอีกครั้ง
77
00:06:15,124 --> 00:06:17,919
หรือทำไมจางแทฮาถึงโกหกฉัน
เกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้
78
00:06:18,419 --> 00:06:20,463
และสิ่งที่ฉันควรจะทำตอนนี้
79
00:06:22,173 --> 00:06:23,674
ฉันไม่รู้อะไรเลยอีกต่อไป
80
00:06:28,679 --> 00:06:29,847
ฉันกลัว.
81
00:06:32,934 --> 00:06:34,227
โกอึนเซ!
82
00:06:37,480 --> 00:06:38,773
โกอึนเซ!
83
00:06:40,274 --> 00:06:41,359
อึนเซ…
84
00:06:48,699 --> 00:06:49,699
สวัสดี?
85
00:06:49,700 --> 00:06:51,035
ฉันเอง มิน ซูจี
86
00:06:53,413 --> 00:06:56,164
ขวา. ตอนนี้ฉันพูดไม่ได้จริงๆ…
87
00:06:56,165 --> 00:06:57,458
คุณกำลังมองหา Ms. Go อยู่ใช่ไหม
88
00:07:10,304 --> 00:07:11,222
เธออยู่ที่นี่เหรอ?
89
00:07:12,140 --> 00:07:12,974
ใช่.
90
00:07:13,474 --> 00:07:17,395
ฉันได้ยินเธอบอกกีจุน
ว่าเธอรู้ว่าคุณเป็นอันธพาล
91
00:07:18,187 --> 00:07:21,273
และเธอชื่อโกจีวอน
ไม่ใช่โกอึนเซ
92
00:07:21,274 --> 00:07:23,484
เธอบอกว่าเธอเห็น.
โซเชียลมีเดียของเพื่อนเธอ
93
00:07:25,695 --> 00:07:26,696
เกิดอะไรขึ้น?
94
00:07:27,196 --> 00:07:30,700
เธอเป็นแฟนของคุณจริงๆเหรอ?
95
00:07:31,784 --> 00:07:32,910
ตอนนี้แล้ว…
96
00:07:35,163 --> 00:07:37,414
- เราควรทำอย่างไร?
- ขอโทษ?
97
00:07:37,415 --> 00:07:40,375
ฉันเข้าใจสถานการณ์ของคุณ
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า...
98
00:07:40,376 --> 00:07:43,670
ฉันไม่สามารถปล่อยให้คุณชนที่บ้านของฉันได้
99
00:07:43,671 --> 00:07:47,925
และฉันไม่สามารถให้คุณยืมเงินเพื่อซื้อสถานที่ได้
ให้อยู่ต่อไปเพราะคุณไม่สามารถตอบแทนฉันได้
100
00:07:48,426 --> 00:07:49,342
หมอ.
101
00:07:49,343 --> 00:07:50,510
ใช่?
102
00:07:50,511 --> 00:07:51,971
คุณมีไม่มาก
103
00:07:52,972 --> 00:07:54,723
เพื่อน ๆ ใช่ไหม?
104
00:07:54,724 --> 00:07:56,309
ไม่ ฉันคิดว่าฉันไม่ทำ
105
00:07:59,353 --> 00:08:02,606
ฉันแค่ล้อเล่นเพื่อให้กำลังใจคุณ
มาเร็ว.
106
00:08:02,607 --> 00:08:03,858
คุณกำลังจริงจัง
107
00:08:06,569 --> 00:08:08,070
ฉันขอโทษ
108
00:08:12,617 --> 00:08:13,743
จางแทฮา.
109
00:08:17,955 --> 00:08:20,290
ฉันจะอธิบายทุกอย่างแล้วกลับบ้านกันเถอะ
110
00:08:20,291 --> 00:08:23,002
ฉันจะเชื่ออันธพาลและไปกับเขาได้อย่างไร?
111
00:08:26,506 --> 00:08:28,633
คุณควรเชื่อในสิ่งที่คุณเคยประสบมา
112
00:08:29,383 --> 00:08:31,010
เขาเคยเป็นภัยคุกคามต่อคุณหรือไม่?
113
00:08:32,094 --> 00:08:34,889
เขาเคยข่มขู่คุณไหม
ใช้ความรุนแรงหรือขู่กรรโชกคุณ?
114
00:08:37,350 --> 00:08:40,228
ถ้าไม่เช่นนั้น แทฮาก็ไม่ใช่อันธพาลสำหรับคุณ
115
00:08:40,728 --> 00:08:41,646
เขาก็แค่
116
00:08:42,522 --> 00:08:44,106
ผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งใช่ไหม?
117
00:08:57,411 --> 00:08:58,329
ไปคุยกันข้างนอกเถอะ
118
00:09:23,145 --> 00:09:25,272
- โก อึนเซ.
- แต่ฉันไม่ใช่โกอึนเซ
119
00:09:25,273 --> 00:09:26,523
ฉันโก จีวอน ใช่ไหม?
120
00:09:26,524 --> 00:09:29,860
โก จีวอน เป็นชื่อตามกฎหมายของคุณ
อึนเซคือชื่อที่แม่คุณตั้งให้
121
00:09:31,654 --> 00:09:34,531
คุณกำลังโดนจับเหรอ.
ในคำโกหกของคุณเองเหรอ? แม่ของฉัน?
122
00:09:34,532 --> 00:09:35,991
คุณบอกว่าฉันเป็นเด็กกำพร้า
123
00:09:35,992 --> 00:09:39,411
แม่ของคุณทิ้งคุณไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ทันทีหลังจากที่คุณเกิด
124
00:09:39,412 --> 00:09:41,122
หัวหน้าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเท่านั้นที่ตระหนักได้
125
00:09:41,622 --> 00:09:44,458
หลังจากลงทะเบียนการเกิดของคุณแล้ว
ภายใต้ชื่อโก จีวอน
126
00:09:45,376 --> 00:09:48,337
ชื่อของคุณคือโกอึนเซ
ในสมุดบันทึกการคลอดบุตรของคุณแม่
127
00:09:49,380 --> 00:09:52,174
คุณชอบชื่อโกอึนเซมากกว่า
128
00:09:53,843 --> 00:09:55,885
คุณบอกว่าเธอจะไม่ให้
129
00:09:55,886 --> 00:09:58,347
เป็นชื่อที่น่ารักจริงๆ
ให้กับทารกที่เธอไม่ได้รัก
130
00:09:59,682 --> 00:10:01,767
คุณไม่ได้โกรธเธอเลย
สำหรับการละทิ้งคุณ
131
00:10:17,450 --> 00:10:20,410
และสินค้าดีไซเนอร์ล่ะ?
ฉันเห็นภาพของฉันและเพื่อนของฉัน
132
00:10:20,411 --> 00:10:22,787
ฉันแต่งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า
ในรายการของนักออกแบบ
133
00:10:22,788 --> 00:10:26,626
แล้วทำไมฉันถึงไม่มีอะไรแบบนั้นล่ะ.
ในตู้เสื้อผ้าหรือชั้นวางรองเท้าของฉัน?
134
00:10:27,543 --> 00:10:29,252
คุณกำจัดพวกมันเมื่อเราย้าย
135
00:10:29,253 --> 00:10:30,963
- ทำไม?
- ฉันไม่เคยถามว่าทำไม
136
00:10:41,474 --> 00:10:42,642
ฉัน...
137
00:10:49,774 --> 00:10:51,067
ฉันขอโทษที่ฉัน...
138
00:10:54,945 --> 00:10:55,780
นักเลง
139
00:10:58,532 --> 00:11:00,409
ฉันละอายใจเกินกว่าจะบอกคุณ
140
00:11:03,621 --> 00:11:07,583
ถ้าฉันรู้ว่าคุณเป็นอันธพาล
ฉันคงไม่เชื่อคำพูดที่คุณพูด
141
00:11:08,626 --> 00:11:10,044
หากฉันรู้สิ่งใด
142
00:11:11,045 --> 00:11:14,756
คือว่าฉันไม่เคย
มิใช่ในชีวิตนี้หรืออื่นใด
143
00:11:14,757 --> 00:11:17,468
ตกหลุมรักพวกอันธพาลชีวิตต่ำ
144
00:11:21,389 --> 00:11:22,806
ฉันไม่ทำอย่างนั้นอีกต่อไป
145
00:11:22,807 --> 00:11:25,393
ฉันจะไม่มีวันใช้หมัดของฉัน
นอกวงแหวนอีกต่อไป
146
00:11:26,519 --> 00:11:27,644
ฉันสัญญา.
147
00:11:27,645 --> 00:11:29,021
ไม่ ลืมมันซะ
148
00:11:29,689 --> 00:11:32,816
ทำไมคุณถึงแสดงท่าทางนี้
เพื่อให้ฉันอยู่ที่นี่?
149
00:11:32,817 --> 00:11:35,444
คุณต้องการอะไรจากฉันในโลกนี้?
150
00:11:37,363 --> 00:11:38,197
ไม่มีอะไรอื่น
151
00:11:40,241 --> 00:11:42,118
แค่อย่าหายไปโดยไม่มีคำพูด
152
00:11:43,911 --> 00:11:45,079
เพียงแค่อยู่ห่างจากอันตราย
153
00:11:45,579 --> 00:11:46,914
แค่…
154
00:11:48,791 --> 00:11:50,251
เพียงแค่อยู่อย่างปลอดภัย
155
00:11:56,674 --> 00:11:58,049
ทำไมคุณถึงแสดงปฏิกิริยามากเกินไป?
156
00:11:58,050 --> 00:12:01,262
คุณจะรู้ได้อย่างไร
ถ้าเขาเป็นแฟนของคุณโกจริงๆเหรอ?
157
00:12:03,264 --> 00:12:04,681
เขา คือ แฟนของเธอ
158
00:12:04,682 --> 00:12:07,893
เธอเป็นแฟนของคุณจริงๆเหรอ?
159
00:12:09,228 --> 00:12:10,229
อึนซาสบายดีไหม?
160
00:12:11,397 --> 00:12:13,023
- อะไร?
- เธอร้องไห้หรือเปล่า?
161
00:12:13,524 --> 00:12:14,358
เธอเจ็บหรือเปล่า?
162
00:12:26,162 --> 00:12:26,996
เข้าไปข้างใน.
163
00:12:27,580 --> 00:12:28,914
นางสาวโก สบายดีนะ
164
00:12:32,418 --> 00:12:36,254
คุณจำตอนที่เราไปยอซูได้ไหม
แล้วฉันก็ออกจากโรงแรมหลังจากที่เราทะเลาะกัน?
165
00:12:36,255 --> 00:12:37,964
ทำไมคุณถึงนำเรื่องนี้ขึ้นมาตอนนี้?
166
00:12:37,965 --> 00:12:40,550
ถูกต้องไหมที่จะหลอกหลอนฉันหลายชั่วโมง
เพราะคุณโกรธเหรอ?
167
00:12:40,551 --> 00:12:41,635
ฉันหลงทางตอนนั้น
168
00:12:42,636 --> 00:12:46,432
ฉันแค่อยากจะคลายร้อน แล้วค่อยกลับ
แต่เธอก็รู้ว่าฉันหลงทางได้ง่าย
169
00:12:47,475 --> 00:12:50,519
ฉันอยู่ในเมืองที่ไม่คุ้นเคย
และฉันก็ทิ้งโทรศัพท์ไว้ข้างหลัง
170
00:12:51,020 --> 00:12:52,896
ฉันกลัวมาก
171
00:12:52,897 --> 00:12:55,690
เมื่อฉันกลับถึงโรงแรม
หลังจากเดินไปมาหลายชั่วโมง
172
00:12:55,691 --> 00:12:59,403
คุณถามว่าฉันมีความสุขไหมฉันจะชนะ
โดยทำให้คุณกังวล
173
00:13:04,033 --> 00:13:06,786
บางทีอันนั้น
ที่ไม่เคยเป็นแฟนจริงๆ
174
00:13:07,745 --> 00:13:08,996
ไม่ใช่แทฮา
175
00:13:09,955 --> 00:13:11,165
แต่คุณ
176
00:13:50,788 --> 00:13:52,455
{\an8}ปาร์ค ฮโยจิน
เฮียวจินี่_1227
177
00:13:52,456 --> 00:13:54,707
{\an8}สวัสดี นี่จีวอน
คุณเป็นเพื่อนของฉัน ฮโยจิน ใช่ไหม?
178
00:13:54,708 --> 00:13:56,252
{\an8}โปรดอ่าน
179
00:13:57,503 --> 00:13:59,672
กรุณาอ่านและติดต่อกลับมาหาผมด้วย
180
00:14:08,889 --> 00:14:12,517
เฮ้ เฮ้ อย่าวิ่ง
181
00:14:12,518 --> 00:14:16,564
คุณจะหิวมากขึ้นเท่านั้น
182
00:14:17,398 --> 00:14:21,609
ถนนที่น่าปวดใจของต้นข้าวบาร์เลย์นี้…
183
00:14:21,610 --> 00:14:23,361
สวัสดีครับคุณซงวอล
184
00:14:23,362 --> 00:14:25,321
เหล่านี้เป็นลูกพลับแห้ง
185
00:14:25,322 --> 00:14:28,242
ใส่ไว้ในช่องแช่แข็ง
และกินมันกับคุณยายของคุณ
186
00:14:30,911 --> 00:14:35,791
คุณผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้อย่างไร
187
00:14:37,418 --> 00:14:41,170
ความโศกเศร้าของแม่
188
00:14:41,171 --> 00:14:46,093
วันที่ไม่มีที่สิ้นสุดของการใช้ชีวิตบนรากและเปลือกไม้
189
00:14:46,677 --> 00:14:52,307
- คุณสบายดีไหมคุณผู้หญิง?
- ขณะที่เวลาเหล่านั้นจางหายไปในสายลม
190
00:14:52,308 --> 00:14:56,394
- ช่วงนี้ฉันไม่สามารถไปเยี่ยมคุณได้
- ความโศกเศร้าของแม่ ฝังไว้…
191
00:14:56,395 --> 00:14:59,273
คุณดีใจไหมที่แทฮาย้ายมาที่นี่?
192
00:15:01,609 --> 00:15:02,443
ใช่ครับคุณผู้หญิง
193
00:15:07,072 --> 00:15:09,909
ฉันขอโทษ.
194
00:15:11,535 --> 00:15:14,705
ฉันพูดอะไรบางอย่าง
ฉันไม่ควรต้องแทฮา
195
00:15:17,750 --> 00:15:19,752
ทั้งที่รู้ว่าทำไมเขาถึงลงเอยแบบนั้น
196
00:15:20,753 --> 00:15:24,423
และทุกสิ่งที่คุณผ่านมา
เพื่อเลี้ยงดูเขา
197
00:15:26,175 --> 00:15:28,218
ฉันตาบอดเพราะความรักที่ฉันมีต่อลูกของตัวเอง
198
00:15:29,303 --> 00:15:31,722
ฉันก็เลยตอกตะปู
199
00:15:32,222 --> 00:15:34,642
สู่หัวใจของแทฮาผู้น่าสงสาร
200
00:15:41,899 --> 00:15:45,110
แม้ว่าฉันจะมีลูกสองคนแล้วก็ตาม
201
00:15:45,611 --> 00:15:48,572
และฉันก็อายุมากขึ้น
202
00:15:50,199 --> 00:15:51,742
ฉันยังมีหนทางอีกยาวไกล…
203
00:15:53,869 --> 00:15:56,372
ก่อนจะเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ใหญ่ที่แท้จริง
204
00:16:02,836 --> 00:16:06,382
ฉันจะเตรียมตัวให้พร้อม
การเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
205
00:16:06,882 --> 00:16:08,801
สำหรับวันเกิดปีที่ 80 ของคุณ
206
00:16:09,593 --> 00:16:14,974
ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
ชดเชยความผิดพลาดของฉัน แต่ก็ยัง
207
00:16:16,141 --> 00:16:18,811
ได้โปรดไป… ให้ฉันสบายใจหน่อยเถอะ
208
00:16:27,027 --> 00:16:31,156
คุณกำลังบอกให้ฉันหยุดบ่น
และหุบปากใช่ไหม?
209
00:16:34,535 --> 00:16:36,787
ขอให้อยู่กับเรานานๆ
210
00:16:37,955 --> 00:16:40,374
จนกระทั่งคนโง่คนนี้ ปางฮุยจา
ในที่สุดก็โตขึ้น
211
00:17:05,065 --> 00:17:05,983
ฉันเอง ฮโยจิน
212
00:17:07,317 --> 00:17:09,360
ฉันกำลังส่งข้อความหลังจากเห็น DM ของคุณ
213
00:17:09,361 --> 00:17:10,529
มาพบกัน
214
00:17:13,032 --> 00:17:15,451
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว ฉันสบายดี.
215
00:17:39,975 --> 00:17:41,268
ฮอง โด-ยอป
216
00:17:42,102 --> 00:17:43,187
สวัสดีโค้ช
217
00:17:45,981 --> 00:17:47,024
ใครอยู่ที่นี่?
218
00:17:50,986 --> 00:17:52,071
มีบางอย่างเกิดขึ้น
219
00:17:52,988 --> 00:17:55,114
นี่คือเพลย์ลิสต์โปรดของคุณยาย
220
00:17:55,115 --> 00:17:56,992
มอบให้นางแป้งในงานปาร์ตี้
221
00:17:57,910 --> 00:17:59,035
อะไร
222
00:17:59,036 --> 00:18:01,330
หลานชายคนเดียวของเธอโดดงานปาร์ตี้เหรอ?
223
00:18:03,707 --> 00:18:05,501
เธอจำเป็นต้องใช้สิ่งเหล่านี้ ดังนั้นอย่าลืมไปนะ
224
00:18:06,001 --> 00:18:07,461
ไปที่นั่นและพักไว้
225
00:18:13,008 --> 00:18:14,134
มีอะไรกับเขา?
226
00:18:15,469 --> 00:18:17,471
อะไรสำคัญกว่ายายของเขา?
227
00:18:36,031 --> 00:18:37,032
ท่าน!
228
00:18:37,783 --> 00:18:39,325
ฉันเอง กังรอก!
229
00:18:39,326 --> 00:18:40,661
คุณสบายดีไหม?
230
00:19:07,479 --> 00:19:10,606
ท่านครับ พวกเขาเฉือนส้นเท้าอคิลลีสของผม
231
00:19:10,607 --> 00:19:12,526
ถ้าคุณออกไป พวกเขามักจะตัดทั้งสองอย่างออก
232
00:19:13,235 --> 00:19:16,113
แต่ฉันตัวเล็กมาก
ที่พวกเขาให้ฉันออกไปด้วยอันหนึ่ง
233
00:19:19,825 --> 00:19:22,451
คุณเป็นเหมือนพ่อของฉัน
234
00:19:22,452 --> 00:19:25,622
ทำไมฉันถึงอยู่ในอีเดน
ตอนที่พ่อฉันไม่อยู่?
235
00:19:28,750 --> 00:19:29,792
คุณหาฉันเจอได้ยังไง?
236
00:19:29,793 --> 00:19:32,421
สมัยก่อนเราดื่มด้วยกัน
แค่เราสองคน
237
00:19:33,005 --> 00:19:35,798
คุณเมาแล้ว
และเล่าเรื่องบ้านเกิดของคุณให้ฉันฟัง
238
00:19:35,799 --> 00:19:39,385
คุณบอกว่าคุณอยากกลับไป
ไปยิมมวยที่นั่นเมื่อคุณเกษียณ
239
00:19:39,386 --> 00:19:42,222
ฉันเงยหน้าขึ้นมอง
และมียิมมวยเพียงแห่งเดียวใน Gujin
240
00:19:48,187 --> 00:19:49,521
ฉันต้องถาม…
241
00:19:52,149 --> 00:19:53,066
ท่านครับ
242
00:19:54,318 --> 00:19:55,736
คุณช่วยอัยการโกแล้วหรือยัง?
243
00:20:01,533 --> 00:20:02,951
ฉันเห็นเธอก่อนหน้านี้
244
00:20:03,535 --> 00:20:04,912
มีชีวิตชีวามาก
245
00:20:09,791 --> 00:20:11,460
ขอแสดงความยินดีกับ
นางสาว วันเกิดปีที่ 80 ของโกยอนฮง
246
00:20:15,005 --> 00:20:16,423
เยี่ยม!
247
00:20:22,179 --> 00:20:24,055
ที่นี่.
248
00:20:24,056 --> 00:20:25,264
ไปแล้ว.
249
00:20:25,265 --> 00:20:27,600
เอาล่ะ เอาล่ะ!
250
00:20:27,601 --> 00:20:31,062
มีคนบอกให้เอาสิ่งนี้ไปให้นางแป้ง
251
00:20:31,063 --> 00:20:33,357
เป็นเพลงที่คุณยายชอบ
252
00:20:33,899 --> 00:20:36,108
ฉันจะไปแล้ว.
253
00:20:36,109 --> 00:20:37,485
รอก่อนนะคุณผู้หญิง
254
00:20:37,486 --> 00:20:39,821
คุณกำลังจะไปไหน กินก่อนที่คุณจะไป
255
00:20:40,697 --> 00:20:41,614
ใช้ได้.
256
00:20:41,615 --> 00:20:42,741
เดี๋ยว.
257
00:20:43,325 --> 00:20:46,661
คุณไม่ใช่หลานสะใภ้ของเธอเหรอ?
258
00:20:46,662 --> 00:20:49,330
ประการแรก คุณมาสายตามแฟชั่น
259
00:20:49,331 --> 00:20:52,417
แล้วตอนนี้ล่ะ?
จะแสดงสีหน้าแล้วออกไปเหรอ?
260
00:20:53,794 --> 00:20:55,795
ฉันไม่ใช่หลานสาวของเธอ
261
00:20:55,796 --> 00:20:58,589
แน่นอนว่าคุณยังไม่มีงานแต่งงาน
262
00:20:58,590 --> 00:21:01,677
แต่คุณคือครอบครัวของเธอจริงๆ
263
00:21:04,012 --> 00:21:05,514
- ฉันจะไป.
- อะไร?
264
00:21:06,098 --> 00:21:08,934
- ฉันบอกว่ากินก่อนที่คุณจะไป
- ฉันบอกว่าฉันไม่ต้องการ
265
00:21:09,518 --> 00:21:13,855
คุณไม่ควรไปในขณะท้องว่าง
อย่างน้อยก็กินสิ่งนี้ก่อนออกเดินทาง
266
00:21:14,773 --> 00:21:15,816
โอ้พระเจ้า!
267
00:21:22,030 --> 00:21:22,989
โก จีวอน!
268
00:21:22,990 --> 00:21:25,992
ฉันบอกว่าฉันจะทำให้เธอกินโคชูจัง
ถ้าทิ้งอาหารไว้ใช่ไหม?
269
00:21:25,993 --> 00:21:26,952
กินมัน!
270
00:21:27,828 --> 00:21:29,745
กิน! ฉันบอกว่ากิน!
271
00:21:29,746 --> 00:21:31,080
เปิด!
272
00:21:31,081 --> 00:21:33,374
เปิดปากของคุณ! กว้าง!
273
00:21:33,375 --> 00:21:34,251
เปิด!
274
00:21:35,627 --> 00:21:38,255
คุณเสียมารยาทไปหมดแล้วเหรอ?
275
00:21:38,964 --> 00:21:42,675
เฮ้ คุณจัดฉากได้นะ
แต่มีเส้นบางเส้นที่คุณไม่ข้าม
276
00:21:42,676 --> 00:21:45,387
เธอทำอย่างนั้นเพื่อที่คุณจะได้ไม่หิว
277
00:21:46,847 --> 00:21:50,057
ใช่ แต่… ฉันเคยบอกว่าฉันหิวหรือเปล่า?
278
00:21:50,058 --> 00:21:51,768
ฉันบอกว่าอยากกินเหรอ?
279
00:21:52,561 --> 00:21:56,022
คนในชนบทอาจจะคิดว่า
นั่นคือวิธีที่คุณแสดงความรัก
280
00:21:56,023 --> 00:21:58,190
แต่จะเป็นเพียงการแสดงความรักหากได้รับการต้อนรับ
281
00:21:58,191 --> 00:22:01,153
บังคับอาหารให้ใครบางคน
ใครไม่อยากกิน
282
00:22:01,778 --> 00:22:03,738
เป็นการทรมาน
283
00:22:03,739 --> 00:22:05,240
อะไร ทรมาน?
284
00:22:06,616 --> 00:22:08,660
เฮ้ คุณไม่มีพ่อแม่เหรอ?
285
00:22:09,453 --> 00:22:12,205
พ่อแม่ของคุณไม่ได้สอนคุณเหรอ
จะต้องเคารพ?
286
00:22:14,124 --> 00:22:15,000
ไม่
287
00:22:15,834 --> 00:22:19,087
เห็นได้ชัดว่าฉันไม่มีพ่อแม่
และเติบโตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
288
00:22:20,213 --> 00:22:22,799
- เกิดอะไรขึ้น?
- เกิดอะไรขึ้น?
289
00:22:23,717 --> 00:22:24,675
อะไร
290
00:22:24,676 --> 00:22:26,678
แต่สิ่งที่แตกต่าง
พ่อแม่จะทำไหม?
291
00:22:27,262 --> 00:22:30,849
คุณมีพ่อแม่ แต่ฉันไม่มี
แต่เราก็ยังไม่ให้เกียรติกัน
292
00:22:31,600 --> 00:22:35,853
ฉันควรจะเคาะความรู้สึกบางอย่างอย่างจริงจัง
เข้าไปในหัวอันหนาทึบของคุณ!
293
00:22:35,854 --> 00:22:39,649
ฉันยังสามารถพูดหยาบคายกับคุณได้
แต่ฉันกลับกลั้นเอาไว้
294
00:22:42,527 --> 00:22:45,530
คุณควรรู้ว่าอย่างน้อยที่สุด
เมื่อเทียบกับทุกคนที่นี่
295
00:22:46,114 --> 00:22:48,742
ฉันมีชนชั้นและความสง่างามในระดับหนึ่ง
296
00:22:49,284 --> 00:22:50,869
ฉันก็เลยปล่อยให้สไลด์นี้ไป
297
00:22:52,079 --> 00:22:56,333
แล้วอะไรทำให้คนประเภทนี้มาได้
ไปชนบทเหรอ?
298
00:22:58,210 --> 00:22:59,669
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงจากไป
299
00:23:00,420 --> 00:23:03,090
เพราะฉันทนอยู่ไม่ได้
ในหมู่บ้านชั้นต่ำแห่งนี้
300
00:23:03,590 --> 00:23:05,550
อีกวันหนึ่ง
301
00:23:07,511 --> 00:23:08,803
- ดูเธอสิ
- คุณโก
302
00:23:08,804 --> 00:23:11,098
- ปล่อยเธอไป.
- ไอ้สารเลวนั่น! สวรรค์ที่ดี.
303
00:23:13,725 --> 00:23:15,559
ฮุ่ยจา ปล่อยมันไปเถอะ
304
00:23:15,560 --> 00:23:16,937
แค่ปล่อยเธอไป
305
00:23:17,771 --> 00:23:19,439
ใช่ ทำไมต้องรอถึงพรุ่งนี้ล่ะ?
306
00:23:31,243 --> 00:23:32,285
ไปโซลเถอะครับ.
307
00:23:39,000 --> 00:23:41,335
ฉันคิดว่านั่นก็เหมือนกับคุณครับ
308
00:23:41,336 --> 00:23:45,507
ผู้ชายที่ฉันรับใช้มาโดยตลอด
อยู่เหนือการสละชีวิตมาโดยตลอด
309
00:23:47,050 --> 00:23:49,927
ตอนนี้อัยการโกอยู่ที่นี่แล้วเหรอ?
310
00:23:49,928 --> 00:23:53,432
เธอเลิกเป็นอัยการแล้วเหรอ?
เป็นการอยู่ห่างจากเรดาร์ของประธานหรือไม่?
311
00:23:55,016 --> 00:23:57,060
- กังรอก.
- ครับท่าน?
312
00:23:58,437 --> 00:23:59,855
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?
313
00:24:04,443 --> 00:24:06,360
ฉันอยากอยู่ที่นี่เหมือนกัน
314
00:24:06,361 --> 00:24:09,113
ฉันไม่สนใจสิ่งที่เราทำ
ฉันแค่อยากจะอยู่กับคุณ
315
00:24:09,114 --> 00:24:10,657
กรุณาพาฉันเข้าไป
316
00:24:33,054 --> 00:24:34,890
มีบางอย่างที่คุณไม่รู้
317
00:24:36,391 --> 00:24:37,308
ขอโทษ?
318
00:24:37,309 --> 00:24:39,478
การพรากชีวิตของใครบางคน
319
00:24:41,188 --> 00:24:42,314
ไม่ได้อยู่ใต้ฉัน
320
00:24:47,819 --> 00:24:49,738
เมื่อเป็นเรื่องของการปกป้องคนของฉัน
321
00:24:50,322 --> 00:24:51,490
ไม่มีอะไรอยู่ข้างใต้ฉัน
322
00:24:53,700 --> 00:24:56,995
นั่นหมายความว่าถ้าคุณมาที่นี่
โดยมีวาระซ่อนเร้น…
323
00:25:00,373 --> 00:25:02,125
ฉันจะฆ่าคุณ
324
00:25:05,086 --> 00:25:06,254
ฉันไม่มี
325
00:25:07,380 --> 00:25:08,507
โปรดเชื่อฉัน.
326
00:25:19,643 --> 00:25:21,770
โด จองฮวา
327
00:25:23,647 --> 00:25:24,481
สวัสดี.
328
00:25:29,152 --> 00:25:29,986
ฉันเสียใจ?
329
00:25:53,301 --> 00:25:54,886
ฉันควรจะทำมันเร็วกว่านี้
330
00:25:56,513 --> 00:25:58,848
ตอนนี้ฉันหายใจได้แล้ว
331
00:26:01,810 --> 00:26:03,478
แค่อย่าหายไปโดยไม่มีคำพูด
332
00:26:04,980 --> 00:26:06,523
เพียงแค่อยู่ห่างจากอันตราย
333
00:26:10,527 --> 00:26:11,820
ไม่
334
00:26:14,155 --> 00:26:14,990
คุณทำได้ดี.
335
00:26:16,408 --> 00:26:17,993
ทุกอย่างจะจบลงพรุ่งนี้
336
00:26:18,868 --> 00:26:19,952
จางแทฮา
6 สายที่ไม่ได้รับ
337
00:26:19,953 --> 00:26:22,163
คุณอดทนได้ดีมาตลอด
338
00:26:24,874 --> 00:26:26,293
โกอึนเซ!
339
00:26:28,628 --> 00:26:29,963
โกอึนเซ!
340
00:26:32,340 --> 00:26:33,717
โกอึนเซ!
341
00:26:44,561 --> 00:26:45,812
อึนเซ!
342
00:26:59,451 --> 00:27:00,577
ไปอึนเซ
343
00:27:03,663 --> 00:27:04,663
โก อึนเซ ได้โปรด
344
00:27:04,664 --> 00:27:08,417
โทรศัพท์ถูกปิดอยู่
คุณจะถูกนำไปยังวอยซ์เมล
345
00:27:08,418 --> 00:27:09,586
กรุณาฝากข้อความไว้…
346
00:27:10,170 --> 00:27:11,588
คุณไปนรกที่ไหน?
347
00:27:14,841 --> 00:27:16,092
ถ้าเป็นโซล…
348
00:27:16,843 --> 00:27:18,136
ถ้าคุณไปโซล...
349
00:27:21,264 --> 00:27:22,599
ไม่ ได้โปรด ไม่
350
00:28:25,704 --> 00:28:28,248
เรามีสายตามากมายในกรุงโซล
351
00:28:28,873 --> 00:28:29,791
คุณคิดว่า
352
00:28:31,209 --> 00:28:32,711
คุณจะมองไม่เห็นเหรอ?
353
00:28:40,385 --> 00:28:41,386
อัยการ.
354
00:28:51,855 --> 00:28:52,689
โกอึนเซ!
355
00:29:34,898 --> 00:29:35,815
เลขที่!
356
00:30:11,601 --> 00:30:14,020
คิม กัง-รอก
357
00:30:14,521 --> 00:30:17,731
ท่านคะ ฉันคิดเรื่องนี้ทั้งคืน
358
00:30:17,732 --> 00:30:20,609
หากอัยการ Go ไม่มีบัตรประจำตัวใด ๆ
359
00:30:20,610 --> 00:30:22,778
เธอใช้ชื่อใคร
เพื่อรับหมายเลขโทรศัพท์?
360
00:30:22,779 --> 00:30:23,780
ทำไมคุณถาม?
361
00:30:33,790 --> 00:30:35,208
ในที่สุดวันนี้ก็ถึงวัน
362
00:30:35,708 --> 00:30:38,253
ในที่สุดฉันก็จะได้รู้ว่า...
363
00:30:40,421 --> 00:30:41,673
ความจริง
364
00:30:59,023 --> 00:30:59,858
ฮโยจิน?
365
00:31:00,942 --> 00:31:01,776
ใช่.
366
00:31:04,904 --> 00:31:06,948
ฉันเอง ปาร์ค ฮโยจิน
367
00:31:10,743 --> 00:31:11,870
ขอบคุณ.
368
00:31:21,546 --> 00:31:23,506
เราจึงเป็นเพื่อนกันจริงๆ
369
00:31:27,218 --> 00:31:29,262
ในที่สุดฉันก็ได้พบกับเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
370
00:31:32,015 --> 00:31:34,267
ถึงฮโยจิน
จากอึนแซ
371
00:31:36,644 --> 00:31:37,896
“อึนเซ”?
372
00:31:40,440 --> 00:31:42,816
ฉันชื่อโก จีวอน ไม่ใช่เหรอ?
373
00:31:42,817 --> 00:31:44,819
นั่นคือชื่อตามกฎหมายของคุณ
374
00:31:45,320 --> 00:31:47,238
โก อึนเซ คือชื่อที่แม่ตั้งให้
375
00:31:47,822 --> 00:31:51,534
คุณชอบชื่อนั้นมากกว่า
ฉันก็เลยเรียกคุณว่าอึนเซเป็นบางครั้ง
376
00:31:52,452 --> 00:31:53,869
โก จีวอน คือชื่อตามกฎหมายของคุณ
377
00:31:53,870 --> 00:31:56,039
อึนเซคือชื่อที่แม่คุณตั้งให้
378
00:31:57,790 --> 00:31:58,917
ฉันเห็น.
379
00:32:00,543 --> 00:32:02,295
แต่จริงๆแล้วคุณล่ะ
380
00:32:02,879 --> 00:32:04,047
จำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?
381
00:32:05,340 --> 00:32:07,716
ใช่. เมื่อฉันเปิดตาของฉัน
ฉันอยู่ในโรงพยาบาล
382
00:32:07,717 --> 00:32:10,219
ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
383
00:32:10,970 --> 00:32:14,723
จากนั้นโค้ชมวยจากประเทศนี้
ปรากฏขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
384
00:32:14,724 --> 00:32:17,267
บอกว่าเราเคยอยู่ด้วยกัน
เป็นเวลาสองปี
385
00:32:17,268 --> 00:32:19,020
ว่าฉันเป็นเด็กกำพร้าไม่มีครอบครัว
386
00:32:20,313 --> 00:32:23,274
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเชื่อ
387
00:32:24,150 --> 00:32:26,486
ฉันใช้ทำอะไร?
388
00:32:34,035 --> 00:32:35,495
สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นพูด...
389
00:32:40,917 --> 00:32:41,751
เป็นความจริงทั้งหมด
390
00:32:44,170 --> 00:32:45,087
อะไร
391
00:32:45,088 --> 00:32:47,089
คุณเติบโตขึ้นมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
392
00:32:47,090 --> 00:32:49,257
แฟนของคุณเป็นโค้ชมวย
393
00:32:49,258 --> 00:32:51,094
และคุณไม่มีงานเช่นนั้น
394
00:32:56,432 --> 00:32:59,393
เดี๋ยวก่อน แต่นั่น… ไม่สามารถเป็นจริงได้
395
00:32:59,394 --> 00:33:02,981
ในรูปภาพ Instagram ทั้งหมดของคุณ
ฉันแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดีไซน์เนอร์
396
00:33:06,609 --> 00:33:08,403
คุณคิดว่าใครซื้อสิ่งนั้นให้คุณ?
397
00:33:09,988 --> 00:33:12,280
- อะไร?
- ทำดีกับแฟนของคุณ
398
00:33:12,281 --> 00:33:14,617
พระองค์ทรงดูแลคุณแม้คุณจะเป็นใครก็ตาม
399
00:33:21,624 --> 00:33:22,750
แต่...
400
00:33:24,460 --> 00:33:25,545
ทำไม...
401
00:33:26,421 --> 00:33:28,881
ในฐานะเพื่อนของฉันทำไมคุณถึงทำ
พูดเกี่ยวกับฉันแบบนั้นเหรอ?
402
00:33:33,761 --> 00:33:34,971
เราเป็นเพื่อนกัน
403
00:33:36,973 --> 00:33:37,807
ใช่.
404
00:33:38,808 --> 00:33:40,018
เรา…
405
00:33:42,395 --> 00:33:43,229
เคยเป็น
406
00:33:45,273 --> 00:33:47,983
ฉันจะเอาเครื่องดื่มและข้าวไปให้คุณ
407
00:33:47,984 --> 00:33:50,277
- ขอบคุณ.
- ฉันสามารถหาอะไรให้คุณได้อีกไหม?
408
00:33:50,278 --> 00:33:52,822
- เราสบายดี ขอบคุณ
- เพลิดเพลินกับมื้ออาหารของคุณ
409
00:34:02,957 --> 00:34:04,499
- เฮ้ มานี่สิ
- มันคืออะไร?
410
00:34:04,500 --> 00:34:06,168
เปลี่ยนรองเท้ากับฉัน
411
00:34:06,169 --> 00:34:07,294
อะไร
412
00:34:07,295 --> 00:34:08,503
ลืมมันซะ
413
00:34:08,504 --> 00:34:10,715
เอาน่า ฉันอยากให้ขาของฉันดูยาวขึ้น
414
00:34:11,549 --> 00:34:13,300
มีลูกค้าที่น่ารักอยู่ที่นั่น
415
00:34:13,301 --> 00:34:14,135
รีบ.
416
00:34:15,261 --> 00:34:17,513
- เท้าของฉันเย็น
- ทำไมคุณถึงเดินเท้าเปล่า?
417
00:34:19,015 --> 00:34:20,849
- เฮ้ ระวังนะ
- ฉันไม่เป็นไร.
418
00:34:20,850 --> 00:34:22,351
- ฉันกำลังไป.
- เฮ้.
419
00:34:22,852 --> 00:34:24,687
โกอึนเซ จริงเหรอ?
420
00:34:26,939 --> 00:34:30,275
เราพบกันเมื่ออายุยี่สิบต้นๆ
ในขณะที่ทำงานนอกเวลา
421
00:34:30,276 --> 00:34:32,278
เราคลิกและกลายเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็ว
422
00:34:33,112 --> 00:34:34,781
ใช่มั้ย?
423
00:34:35,698 --> 00:34:39,202
คุณพูดถูก. ฉันอยู่ในพื้นที่ แต่...
424
00:34:39,702 --> 00:34:40,703
ใช่
425
00:34:41,996 --> 00:34:42,830
ไม่เป็นไร.
426
00:34:43,331 --> 00:34:45,583
ครับ เข้าใจแล้วครับท่าน
427
00:34:46,834 --> 00:34:51,463
ฉันเสียใจ. เจ้านายของฉันเพิ่งโทรหาฉัน
และฉันคิดว่าฉันต้องไป
428
00:34:51,464 --> 00:34:52,547
แต่คุณเพิ่งมาถึงที่นี่
429
00:34:52,548 --> 00:34:54,549
มีเรื่องเครื่องดื่มที่สำคัญ
430
00:34:54,550 --> 00:34:58,678
คุณบอกให้ฉันมาไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
ฉันก็เลยปิดร้านทำเล็บด้วย
431
00:34:58,679 --> 00:35:02,433
เอาน่า เทียบไม่ได้เลย
ปิดร้านเสริมสวยของคุณเพื่อดื่มเครื่องดื่มที่ทำงานของฉัน
432
00:35:08,981 --> 00:35:10,775
ร้านเสริมสวยของคุณทำเงินได้เท่าไหร่ในหนึ่งวัน?
433
00:35:11,776 --> 00:35:15,446
สมมติว่า 70,000 วอนต่อการนัดหมาย
ฉันจะส่งเงินให้คุณ 700,000 วอน
434
00:35:16,030 --> 00:35:17,781
- อะไร?
- ฉันเสียใจ.
435
00:35:17,782 --> 00:35:18,783
พบกันใหม่!
436
00:35:36,801 --> 00:35:39,095
แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง คุณก็เปลี่ยนไป
437
00:35:39,846 --> 00:35:42,890
อะไรนะ? ฮโยจินซื้อสิ่งนี้เหรอ?
438
00:35:43,474 --> 00:35:45,935
แต่ราคานี้มากกว่าห้าล้านวอน
439
00:35:46,435 --> 00:35:49,230
เธอบอกว่าเธอพิจารณามันเป็นเวลาหลายเดือน
ก่อนที่จะซื้อมัน
440
00:35:52,150 --> 00:35:53,985
ฉันเดาว่าเธอจะกลับมาเพื่อขอเงินคืน
441
00:35:58,197 --> 00:36:00,741
ครั้งแล้วครั้งเล่า คุณทำให้ฉันเจ็บ
442
00:36:02,827 --> 00:36:06,038
คุณมักจะทำให้ฉันรู้สึก
น่าสังเวชและอับอาย
443
00:36:13,212 --> 00:36:14,797
ฉันทำอย่างนั้นจริงๆเหรอ?
444
00:36:18,593 --> 00:36:21,052
ไม่ใช่ว่าฉันไม่กังวล
เมื่อคุณหายไป
445
00:36:21,053 --> 00:36:23,431
แต่การที่รู้ว่าคนนั้น
คนที่ทำร้ายฉันก็จากไปแล้ว
446
00:36:24,223 --> 00:36:25,141
ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
447
00:36:26,350 --> 00:36:29,937
ตอนนี้ที่ฉันเห็นคุณสบายดี
กรุณาอย่าติดต่อฉันอีกต่อไป
448
00:36:30,646 --> 00:36:32,440
รอ. ฉันเสียใจ.
449
00:36:34,192 --> 00:36:37,360
ฉันแค่มีช่วงเวลาที่ยากลำบาก
เชื่อสิ่งที่คุณพูดตอนนี้
450
00:36:37,361 --> 00:36:40,906
ไม่มีรายการออกแบบรายการเดียว
ในบ้านที่ฉันอาศัยอยู่ตอนนี้
451
00:36:40,907 --> 00:36:42,824
คุณจะอธิบายได้อย่างไร?
452
00:36:42,825 --> 00:36:45,536
คุณไม่ได้โกหกฉันเหมือนกันใช่ไหม?
453
00:36:51,375 --> 00:36:52,585
จีวอน.
454
00:36:58,716 --> 00:37:01,886
ไม่ชัดเจนว่าทำไมคุณถึงไม่มี
สินค้าดีไซเนอร์ที่คุณซื้อ?
455
00:37:03,095 --> 00:37:04,680
คุณส่งคืนพวกเขา
456
00:37:06,098 --> 00:37:07,850
หรือขายเพราะต้องการเงิน
457
00:37:09,727 --> 00:37:10,770
นั่นเป็นเหตุผล
458
00:37:12,063 --> 00:37:14,523
คุณควรจะรู้
ที่จะดำเนินชีวิตตามวิถีทางของคุณ
459
00:37:24,659 --> 00:37:25,910
รอก่อน ฉัน...
460
00:37:44,679 --> 00:37:47,348
ขออภัยที่ไม่ได้เปิดประตู
ทำไมฉันถึงเสียใจอยู่เสมอ?
461
00:37:59,151 --> 00:38:01,486
อย่างน้อยที่สุด
เมื่อเทียบกับทุกคนที่นี่
462
00:38:01,487 --> 00:38:04,407
ฉันมีชนชั้นและความสง่างามในระดับหนึ่ง
463
00:38:05,199 --> 00:38:06,617
ฉันก็เลยปล่อยให้สไลด์นี้ไป
464
00:38:08,244 --> 00:38:09,829
ระดับ? ชั้นเรียนอะไร?
465
00:38:10,538 --> 00:38:12,039
ฉันต่ำที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด
466
00:38:18,337 --> 00:38:21,965
หากโทรศัพท์เป็นชื่อของคุณ
เราติดตามมันไม่ได้เหรอ?
467
00:38:21,966 --> 00:38:26,470
ทุกวันนี้ พวกเขาสามารถติดตามโทรศัพท์ของคุณได้
ด้วยความยินยอมของคุณหากคุณทำหาย
468
00:38:31,809 --> 00:38:33,436
ฉันจะทำอย่างไร?
469
00:38:39,025 --> 00:38:41,569
ฉันแย่ที่สุด
470
00:39:03,758 --> 00:39:04,842
โก อึนเซ.
471
00:39:28,199 --> 00:39:30,283
ทำไมคุณถึงอยู่บนถนนแบบนี้?
472
00:39:30,284 --> 00:39:31,410
คุณกำลังทำอะไรที่นี่?
473
00:39:32,078 --> 00:39:33,954
ลืมมันซะ ฉันไม่อยากพูดถึงมัน
474
00:39:39,085 --> 00:39:40,586
กลับบ้านกันเถอะ
475
00:39:48,177 --> 00:39:50,512
ฉันจะกลับไปที่นั่นได้อย่างไร?
476
00:39:50,513 --> 00:39:54,057
ฉันทำเรื่องยุ่งวุ่นวายไปหมดเมื่อฉันจากไป
477
00:39:54,058 --> 00:39:59,229
ฉันพูดไปทุกประเภท
ถึงคุณยายและสาวๆ ของคุณ
478
00:39:59,230 --> 00:40:03,234
ตะโกนเหมือนใครบางคน
ผู้ที่จะไม่มีวันกลับมา
479
00:40:04,443 --> 00:40:06,987
ฉันจะกลับไปตอนนี้ได้อย่างไร?
480
00:40:11,242 --> 00:40:12,993
โอ้พระเจ้า.
481
00:40:16,956 --> 00:40:21,794
ฉันโกรธมากที่นี่คือทั้งหมดที่ฉันทำได้
482
00:40:58,289 --> 00:40:59,331
มากินอะไรกันเถอะ
483
00:41:03,127 --> 00:41:04,253
เฮ้ แทฮา.
484
00:41:05,671 --> 00:41:09,800
ภรรยาของคุณใช้ปูนซีเมนต์หรือไม่
แทนที่จะแต่งหน้าหรืออะไร?
485
00:41:10,843 --> 00:41:13,971
แค่เธอมีผิวที่หนาขนาดนั้น
486
00:41:16,307 --> 00:41:18,641
ทำไมคุณเงียบจัง?
487
00:41:18,642 --> 00:41:25,190
ขวา. ฉันคิดว่าคุณไม่สามารถคุยกับพวกเราได้นะสาวๆ
ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าคุณมาก
488
00:41:25,191 --> 00:41:26,149
เธอแค่--
489
00:41:26,150 --> 00:41:29,194
เอาน่า คุณก็เลวเหมือนกันนะ
490
00:41:29,195 --> 00:41:32,322
คิดให้หนักว่าจะเลือกฝ่ายไหน
คุณหุ่นไร้กระดูกสันหลัง
491
00:41:32,323 --> 00:41:35,451
คุณรู้ไหม
เธอทำอะไรกับคุณยายของคุณ?
492
00:41:35,951 --> 00:41:40,371
หากคุณยังมีปากของคุณอยู่
ที่พ่นถ้อยคำอันน่ารังเกียจออกไป
493
00:41:40,372 --> 00:41:41,874
ทำไมคุณไม่พูดอะไรสักอย่าง?
494
00:41:42,374 --> 00:41:45,293
หลังจากทำลายสาววัย 80 ปีคนหนึ่ง
งานเลี้ยงวันเกิด,
495
00:41:45,294 --> 00:41:49,465
คุณจะมีประสาทได้อย่างไร
เพื่อคลานกลับมาที่นี่?
496
00:41:50,716 --> 00:41:52,343
ฉันบอกให้เธอมา
497
00:41:57,181 --> 00:41:58,973
คุณทำแหม่ม?
498
00:41:58,974 --> 00:42:01,352
ใช่ ฉันขอให้เธอกลับมา
499
00:42:04,063 --> 00:42:05,522
เฮ้ ซงวอล
500
00:42:05,523 --> 00:42:07,816
เธอไม่มีสติที่ถูกต้อง
ตอนนี้เธอใช่ไหม?
501
00:42:08,400 --> 00:42:09,567
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันไม่?
502
00:42:09,568 --> 00:42:12,029
คุณจะเตะเธอออกไปเหรอ?
503
00:42:13,656 --> 00:42:15,156
แน่นอนว่าเราจะไม่...
504
00:42:15,157 --> 00:42:18,369
ฉันแค่ขอให้ครอบครัวของฉันกลับมา
505
00:42:18,869 --> 00:42:20,704
คุณมีปัญหากับสิ่งนั้นหรือไม่?
506
00:42:24,333 --> 00:42:27,545
ดังนั้นปล่อยให้หญิงสาวอยู่คนเดียวตอนนี้
507
00:42:28,879 --> 00:42:29,964
ตกลง?
508
00:43:03,163 --> 00:43:04,582
ไม่ว่าจะมีโอกาสใดก็ตาม
509
00:43:05,499 --> 00:43:09,211
คุณขอให้คุณยายทำอย่างนั้นเหรอ?
510
00:43:10,713 --> 00:43:12,715
ฉันจะรู้ได้อย่างไร
เมื่อไหร่เธอจะรู้สึกตัว?
511
00:43:16,218 --> 00:43:17,428
แล้วทำไม…
512
00:43:20,848 --> 00:43:21,974
เพราะเธอเป็นย่าของฉัน
513
00:43:40,367 --> 00:43:43,912
ฉันต้องไปยิมด่วนมาก
514
00:43:45,497 --> 00:43:46,582
ตกลง.
515
00:43:51,295 --> 00:43:54,506
ฉันก็ต้อง...ไปที่ไหนสักแห่งเหมือนกัน
516
00:44:25,245 --> 00:44:31,043
เราไม่เพียงแค่ยืดและบิด
ทอฟฟี่นี้ไม่มีเหตุผล
517
00:44:31,919 --> 00:44:35,963
เรากำลังปล่อยให้อากาศเข้าไป
518
00:44:35,964 --> 00:44:41,178
หากยังคงแบนและพับอยู่
ทอฟฟี่ครั้งแล้วครั้งเล่า
519
00:44:41,762 --> 00:44:45,307
มันเกิดฟองอากาศอยู่ตรงกลาง
520
00:44:45,891 --> 00:44:50,812
เกิดฟองอากาศ
ทำให้มันหวานและร่วนมากขึ้น
521
00:44:50,813 --> 00:44:53,649
นั่นคือวิธีที่เราทำทอฟฟี่ให้ดีขึ้น
522
00:44:55,859 --> 00:44:57,861
มันเหมือนกันสำหรับคน
523
00:44:58,445 --> 00:45:01,365
ไม่มีข้อบกพร่องใดๆ
ไม่ใช่สิ่งที่ดีเสมอไป
524
00:45:03,701 --> 00:45:07,746
หากคุณมีหลุมไม่กี่หลุม
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
525
00:45:08,330 --> 00:45:12,167
คุณจะพบว่าชีวิตที่ยากลำบากของคุณ
กลายเป็นความหวานและร่วนมากขึ้น
526
00:45:12,668 --> 00:45:15,838
และมันจะทำให้คุณเป็นคนที่ดีขึ้น
527
00:45:17,506 --> 00:45:21,009
ดังนั้นก็ไม่เป็นไรที่จะเขินอายเล็กน้อย
528
00:45:21,510 --> 00:45:25,139
มันเป็นเรื่องปกติสำหรับคนๆ หนึ่ง
ต้องอับอายบ้างเป็นบางครั้ง
529
00:45:36,692 --> 00:45:38,444
ฉันเสียใจ.
530
00:45:42,156 --> 00:45:43,532
ฉันขอโทษ.
531
00:45:45,033 --> 00:45:48,328
ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้หญิง
แต่คุณเป็นแค่เด็กทารก
532
00:45:48,829 --> 00:45:50,330
มองคุณ.
533
00:46:17,191 --> 00:46:18,525
สวัสดี
534
00:46:26,200 --> 00:46:27,159
แทฮา ไอ้พังค์นั่น...
535
00:46:29,620 --> 00:46:32,706
เขาไม่ใช่เด็กธรรมดา
536
00:46:33,415 --> 00:46:35,917
ในเวลาเพียงหกเดือนของการฝึกกับฉัน
537
00:46:35,918 --> 00:46:40,339
ทรงกวาดล้างเมือง จังหวัด
และการแข่งขันระดับประเทศ
538
00:46:40,964 --> 00:46:46,220
ไม่นานเขาก็ได้เป็นนักกีฬาระดับชาติ
และฝึกฝนที่แทรึง
539
00:46:49,264 --> 00:46:52,518
แต่แล้วหญิงชราก็เริ่มไม่สบาย
540
00:46:54,186 --> 00:46:55,312
ยายของเขา?
541
00:46:55,979 --> 00:46:59,107
ใช่. แม้ว่าเธอจะมีเทคนิคก็ตาม
ไม่ใช่คุณย่าที่แท้จริงของเขา
542
00:47:01,235 --> 00:47:03,277
เธอไม่ใช่ย่าที่แท้จริงของเขาเหรอ?
543
00:47:03,278 --> 00:47:06,864
ไม่มีที่ไป แม่ของแทฮา
สะดุดเข้าไปในหมู่บ้านของเราพร้อมกับทารกแรกเกิด
544
00:47:06,865 --> 00:47:09,701
แล้วเสียชีวิตเมื่ออยู่ที่
บ้านเลดี้โกสักพัก
545
00:47:10,494 --> 00:47:12,663
หญิงชราจึงเลี้ยงดูแทฮาขึ้นมา
546
00:47:15,374 --> 00:47:18,877
ฉันคิดว่าพวกเขาเป็นครอบครัว
547
00:47:19,378 --> 00:47:21,087
พวกเขา เป็น ครอบครัว
548
00:47:21,088 --> 00:47:23,923
พวกเขาจะต้องเกี่ยวข้องกับเลือดหรือไม่
จะเป็นครอบครัวเหรอ?
549
00:47:23,924 --> 00:47:26,133
แค่นั้นแหละ! แทฮาของฉัน คุณทำได้ดีมาก
550
00:47:26,134 --> 00:47:27,803
แทฮา อย่าท้อนะ
551
00:47:30,180 --> 00:47:31,181
หยุด!
552
00:47:31,807 --> 00:47:35,268
เธอเลี้ยงดูเขาด้วยความเอาใจใส่มากขึ้น
มากกว่าที่เธอทำกับหลานของเธอเอง
553
00:47:35,269 --> 00:47:37,270
- ฉันไม่ดีเหรอ?
- ใช่!
554
00:47:37,271 --> 00:47:40,189
หญิงชราอบอุ่นมาก
โปรยความรักให้เขาไม่รู้จบ
555
00:47:40,190 --> 00:47:41,899
ที่รักของฉัน คุณทำได้ดีมาก
556
00:47:41,900 --> 00:47:45,487
จนถึงตอนนั้น ไม่มีเงาเลย
ในชีวิตของแทฮา
557
00:48:02,379 --> 00:48:05,591
TAE-HA คุณยายทรุดตัวลง
มาที่ศูนย์มะเร็งโรงพยาบาลโบเดียม
558
00:48:07,801 --> 00:48:12,097
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไม
เขาต้องการช่วยเธอไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม
559
00:48:14,266 --> 00:48:17,102
แต่การผ่าตัดและการใช้ยา
ราคาเกือบร้อยล้าน
560
00:48:17,603 --> 00:48:19,855
และแทฮาอายุเพียง 20 ปี
561
00:48:21,064 --> 00:48:22,941
เขาไปเอาเงินแบบนั้นมาจากไหน?
562
00:48:23,692 --> 00:48:26,444
เขาไม่สามารถจ่ายได้
ด้วยค่าเบี้ยเลี้ยงค่ายฝึกอบรม
563
00:48:26,445 --> 00:48:29,031
และโบนัสการเซ็นสัญญาของเขา
จากทีมเซมิโปรก็มีไม่มาก
564
00:48:30,324 --> 00:48:31,742
และนั่นคือตอนที่
565
00:48:32,326 --> 00:48:36,496
แก๊งค์นี้ชื่อกึกรักปา
เอื้อมมือออกไปหาเขา
566
00:48:45,923 --> 00:48:47,925
คุณยายของเขารอดชีวิต
567
00:48:48,425 --> 00:48:51,887
แต่เมื่อเธอค้นพบ
แทฮาช่วยชีวิตเธอได้อย่างไร
568
00:48:52,846 --> 00:48:56,016
ไม่นานเธอก็เริ่มหลุดลอยไป
569
00:48:57,476 --> 00:48:59,436
เธอไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
570
00:49:00,312 --> 00:49:02,272
โดยไม่ต้องลบความทรงจำนั้น
571
00:49:14,368 --> 00:49:18,621
หลังจากที่แทฮากลายเป็นอันธพาล
เขาใช้ชีวิตเหมือนเครื่องจักร
572
00:49:18,622 --> 00:49:21,166
ทุบตีผู้คน
และทำลายสิ่งต่าง ๆ ตามคำสั่ง
573
00:49:32,052 --> 00:49:34,512
เขาใช้ชีวิตแบบนั้นมา 14 ปี
574
00:49:34,513 --> 00:49:37,265
กลัวว่าเขาอาจจะเสียใจ
หากเขาเคยมองย้อนกลับไป
575
00:50:44,624 --> 00:50:47,586
แต่เขาก็ใจดีโดยธรรมชาติเสมอ
576
00:50:48,545 --> 00:50:50,881
ไม่ว่าเท่าไหร่ก็ตาม
เขาพยายามใช้ชีวิตเหมือนเครื่องจักร
577
00:50:51,923 --> 00:50:54,009
เขาไม่สามารถช่วยได้
แต่รู้สึกไม่สบายท้อง
578
00:51:06,897 --> 00:51:07,773
นั่นเป็นเหตุผล
579
00:51:09,649 --> 00:51:10,984
เขากลับมา
580
00:51:16,740 --> 00:51:18,366
ดวงใจของแทฮา.
581
00:51:19,451 --> 00:51:20,494
ได้รับบาดเจ็บสาหัส
582
00:51:21,953 --> 00:51:23,913
บาดแผลที่ไม่มีวันหาย
583
00:51:23,914 --> 00:51:26,458
และนั่นจะไม่มีวันจางหายไป
584
00:51:27,667 --> 00:51:29,251
ฉันไม่รู้เกี่ยวกับคนอื่นเลย
585
00:51:29,252 --> 00:51:30,587
แต่คุณ...
586
00:51:31,880 --> 00:51:36,093
ฉันแค่หวังว่าคุณจะไม่ทำ
นั่นทำให้บาดแผลแย่ลงไปอีก
587
00:51:46,812 --> 00:51:49,147
- ขออนุญาต.
- แน่นอน.
588
00:51:50,440 --> 00:51:51,525
สวัสดี
589
00:51:52,317 --> 00:51:53,985
ใช่ นี่คือยิมมวยของฮง
590
00:51:55,487 --> 00:51:56,404
ขอโทษ?
591
00:51:57,364 --> 00:51:58,490
แทฮา?
592
00:52:00,158 --> 00:52:02,409
คุณโทษฉันเรื่องนี้จริงๆเหรอ?
593
00:52:02,410 --> 00:52:05,496
ฉันบอกคุณแล้วไอ้สารเลวคนนั้น
กระจกมองข้างหักแล้ววิ่งหนีไป!
594
00:52:05,497 --> 00:52:06,413
มาเลยตอนนี้
595
00:52:06,414 --> 00:52:09,500
เขาบอกว่ามีเหตุฉุกเฉิน
และทิ้งข้อมูลการติดต่อไว้
596
00:52:09,501 --> 00:52:11,043
เขาไม่ได้?
597
00:52:11,044 --> 00:52:13,295
แล้วทำไมเขาไม่โทรหาฉัน.
หลังจากที่เขาทำเสร็จแล้ว?
598
00:52:13,296 --> 00:52:15,756
ฉันต้องโทรหาเขาแล้วลากเขาออกไปที่นี่!
599
00:52:15,757 --> 00:52:17,592
แบบนี้ไม่ชนแล้วหนีได้ยังไง?
600
00:52:18,176 --> 00:52:20,011
คุณไม่จำเป็นต้องทำให้ใบหน้าของเขาเลอะเทอะ
601
00:52:20,595 --> 00:52:23,264
ความรุนแรงไม่สามารถพิสูจน์ได้!
602
00:52:23,265 --> 00:52:25,142
- เกิดอะไรขึ้น?
- นี่คุณ.
603
00:52:27,102 --> 00:52:28,145
โก อึนเซ.
604
00:52:29,354 --> 00:52:30,480
คุณโดนตีหรือเปล่า?
605
00:52:31,064 --> 00:52:32,482
ไม่ ฉัน...
606
00:52:36,236 --> 00:52:37,696
โอ้พระเจ้าที่รัก
607
00:52:38,405 --> 00:52:41,241
- สถานที่ฝังศพของครอบครัวคุณอยู่ที่ไหน?
- อะไรตอนนี้?
608
00:52:41,825 --> 00:52:43,076
โค้งคำนับไปทางนั้น ตอนนี้.
609
00:52:44,369 --> 00:52:46,454
หากเขาถูกรั้งไว้น้อยลง
610
00:52:47,581 --> 00:52:50,207
ตอนนี้คุณคงจะเข้าร่วมกับบรรพบุรุษของคุณแล้ว
611
00:52:50,208 --> 00:52:51,626
คุณกำลังทำบ้าอะไรอยู่?
612
00:52:52,210 --> 00:52:53,627
ฉันเป็นผู้ปกครองของเขา
613
00:52:53,628 --> 00:52:58,507
ฉันจะเปลี่ยนกระจกมองข้างนั้น
กับอันที่เพ้อฝันที่สุด
614
00:52:58,508 --> 00:52:59,551
พูดมันออกไปกับฉัน
615
00:53:00,260 --> 00:53:02,344
คุณกำลังหัวเราะ? คุณคิดว่ามันตลกเหรอ?
616
00:53:02,345 --> 00:53:04,054
- คุณอยากไปเหรอ?
- ไปคุยกันเถอะ
617
00:53:04,055 --> 00:53:05,348
Do-yeop คุณไม่สามารถตีเขาได้
618
00:53:31,124 --> 00:53:34,668
ฉันคิดว่าคุณเป็นนักมวยที่ดี
อดีตอันธพาล.
619
00:53:34,669 --> 00:53:37,380
คุณไม่สามารถเพิ่งเคาะเขาออก
ด้วยการต่อยไม่กี่ครั้ง?
620
00:53:40,467 --> 00:53:42,510
มันคงไม่ต้องใช้เวลาสักหน่อย
621
00:53:43,011 --> 00:53:43,928
แค่อันเดียว
622
00:53:43,929 --> 00:53:44,888
อย่างแน่นอน.
623
00:53:45,972 --> 00:53:48,350
แล้วทำไมคุณถึงปล่อยให้เขา.
ทุบตีคุณแบบนี้เหรอ?
624
00:53:50,852 --> 00:53:52,103
ฉันไม่ได้ถูกตี
625
00:53:52,854 --> 00:53:54,314
ฉันกำลังปิดกั้น และ...
626
00:54:03,698 --> 00:54:04,658
ฉันสัญญากับคุณ
627
00:54:06,076 --> 00:54:06,910
อะไร
628
00:54:11,998 --> 00:54:14,292
ฉันจะไม่มีวันใช้หมัดของฉัน
นอกวงแหวนอีกต่อไป
629
00:54:15,710 --> 00:54:16,753
ฉันสัญญา.
630
00:54:29,391 --> 00:54:30,225
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม...
631
00:54:32,727 --> 00:54:34,521
คุณปล่อยให้เขาทุบตีคุณเหรอ?
632
00:54:38,525 --> 00:54:39,567
นายจาง แทฮา.
633
00:54:40,318 --> 00:54:41,278
คุณโง่เหรอ?
634
00:54:42,445 --> 00:54:46,448
จะไปยืนรับมันทำไม.
เมื่อคุณไม่ได้ทำอะไรผิด?
635
00:54:46,449 --> 00:54:48,242
คุณตีกลับในสถานการณ์เช่นนี้
636
00:54:48,243 --> 00:54:49,744
คุณควรจะตีเขากลับ
637
00:55:11,516 --> 00:55:12,726
ฉันควรทำอย่างไรกับคุณ?
638
00:55:17,564 --> 00:55:19,524
นี่คงเป็นสาเหตุที่ฉันชอบคุณ
639
00:55:20,734 --> 00:55:22,444
นักเลงหรือเปล่า
640
00:55:23,486 --> 00:55:25,572
นั่นคงเป็นสาเหตุ
641
00:55:28,867 --> 00:55:30,160
ฉันเสียใจ.
642
00:55:33,496 --> 00:55:35,999
ฉันขอโทษที่จำคุณไม่ได้
และทำให้คุณอารมณ์เสีย
643
00:56:16,998 --> 00:56:18,666
ความรักที่เหนียวแน่นของเรา
644
00:57:05,296 --> 00:57:09,259
แปลคำบรรยายโดย: Jimin Choi